skip to Main Content
Menu
MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TAŃCA- 29.04

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TAŃCA- 29.04

NIE TYLKO MUZYKA….

jest pasją uczniów naszej szkoły. Wśród nas jest wiele osób, które kochają taniec. Nie tylko mają szansę rozwijać swój talent na zajęciach rytmicznych, ale uczestniczą dodatkowo w innych formach zajęć tanecznych. .Właśnie dlatego postanowiliśmy to pokazać, włączając się w MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TAŃCA.

Będziecie mieli okazję zobaczyć dwie etiudy pana Adama Kozala , który wiele lat spędził tańcząc w teatrach Europy, najdłużej w Helsinkach i Hamburgu. 

Grupa rytmiczna pani Anny Strojnej prezentuje swoje taneczne dokonania 

 

https://www.youtube.com/watch?v=MTZqmwXcHzw.

 

Zachęcamy też do obejrzenia indywidualnych występów. O choreoterapii opowie p. Dominika Staniewska. Natomiast Klara Kaczmarek napisała kilka słów o historii tańca i swojej pasji. Przeczytajcie:  

Dwudziestego dziewiątego kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Tańca. Na pewno ktoś z Was, Drodzy Uczniowie, lubi tańczyć lub nawet chodzi na zajęcia taneczne. Każdy z was pewnie mógłby też wymienić  kilka odmian tańca, takich jak : balet, hip hop, break dance czy akrobatyka.  A wiedzieliście, że początki tańca sięgają aż do 3300 roku przed naszą erą? Nasi praprzodkowie wykorzystywali taniec np. w obrzędach religijnych, uzdrawiających rytuałach, lub w celu sprowadzenia deszczu podczas suszy. Starożytni wojownicy tańczyli też, by pobudzić w sobie ducha walki (podobnie jak ja przed kartkówką w szkole:) . Ale pomijając moje wygibasy przed lekcją, taniec jest bardzo  ważną częścią mojego życia. Od 5 lat trenuję pływanie synchroniczne , zwane też baletem wodnym. Co to takiego zapytacie?  Wyobraźcie sobie scenę w filmie, w której grupa pływaczek ubranych w kolorowe kostiumy tańczy i z gracją tworzy figury na powierzchni wody w rytm muzyki. Tak, właśnie tak wygląda ten sport. Na początku mojej przygody z tą dyscypliną nie zaczynałam od samego tańca, ale od nauki figur, takich jak balet leg (leżenie na plecach na powierzchni wody z wysoko uniesioną nogą), kuczna (podkurczone nogi), oraz pion (spoczywanie w wodzie głową w dół , tak żeby nogi były widoczne na powierzchni). Bo to właśnie figury , połączone w odpowiednim rytmie , tworzą układ. Pływanie synchroniczne jest jednym z trudniejszych sportów na świecie , wymaga wytrzymałości , siły fizycznej, gracji, rozciągnięcia mięśni i dużej pojemności płuc. Chociaż jest bardzo trudne , jest moją wielką pasją i daje ogromną satysfakcję. Z powodu pandemii nie mogę teraz chodzić na zajęcia , a moja wanna jest  za mała, żeby robić w niej figury, ale to nie zmieni mojego nastawienia i zachęcam Was do rozwijania swoich pasji w tym trudnym dla nas wszystkich czasie.  

Klara Kaczmarek kl.7

 

Oprawę graficzną, czyli plakat, wykonała po raz kolejny Weronika Kucharska z niezawodnej sekcji plastycznej Samorządu Uczniowskiego.

 

Zapraszamy do spędzenia miłego dnia z tancerzami i podziwiania ich występów oraz zanurzenia się w relaksującym wpływie choreoterapii.

Samorząd Uczniowski/Monika Bajon-Idźkowska

 

 
Choreografia 1:
 
 
https://www.youtube.com/watch?v=XukhCafGmms
 
Choreografia 2:

 

 

pani Dominika Staniewska,

 

CHOREOTERAPIA

 

        W tym tygodniu obchodzony był  Międzynarodowy Dzień Tańca.  Nawiązując do tego, chciałam  zainteresować Was bliską  mi dziedziną jaką jest choreoterapia – czyli zastosowanie tańca w terapii. Nazwa wywodzi się z greckich słów : choreira – taniec oraz therapeira – leczenie. Jak wynika z tego choreoterapia oznacza leczenie tańcem . Wpływa ona na różne sfery : emocjonalną, motoryczną, fizjologiczną, poznawczą, estetyczną oraz sferę kontaktów interpersonalnych. To metoda wspomagająca zarówno osoby zdrowe jak i cierpiące na przeróżne choroby oraz dysfunkcje. Jest formą psychoterapii, która zakłada, że emocje człowieka odzwierciedlane są w jego ruchach, zatem zmiany w ruchu mogą wpłynąć na zmiany w psychice. Prekursorem choreoterapii  był Rudolf Laban, tancerz węgierskiego pochodzenia. Na podstawie analizy stwierdził , że ruch pomaga osiągnąć m.in. jedność psychiki i ciała, która ma ogromne znaczenie terapeutyczne i świadczy o leczniczym charakterze tańca. W Polsce prekursorką choreoterapii jest dr Zofia Aleszko. Stworzyła ona autorską metodę choreoterapii klinicznej, stosowaną w wielu ośrodkach terapeutycznych w kraju. Podstawą zajęć  jest taniec  i jego elementy, często w uproszczonej formie, aby uczestnicy mogli otworzyć się m.in. na odczuwane emocje i co ważne na relacje interpersonalne . Sesje choreoterapeutyczne składają się z ćwiczeń muzyczno-ruchowych, tańca, improwizacji tanecznej do muzyki, czasem zabaw ruchowych. Zawierają też elementy pracy z ciałem, pracy z oddechem i formy relaksacji czy też odreagowania emocji. Program dostosowuje się do aktualnych potrzeb uczestników, ich możliwości ruchowych oraz wieku. Każdy taniec ma określony cel np. tańce w kręgu integrują grupę, dając jednocześnie poczucie bezpieczeństwa. Tańce greckie, izraelskie czy irlandzkie często  połączone z klaskaniem – wyzwalają radość , pomagają odreagować negatywne emocje.  Z kolei walc odpręża i wycisza. Duże znaczenia w wyzwalaniu kreatywności mają pomoce jak m.in. chusty, chusta animacyjna, wstążki, piłki itp. Reasumując : jak już wspomniałam – taniec niesie ze sobą szeroko pojęte korzyści w różnych sferach. Wpływa na kondycję psychiczną, kondycję fizyczną, koordynację ruchową, wzrokowo – ruchową, słuchowo – ruchową, usprawnia motorykę małą, dużą. Usprawnia funkcjonowanie układu nerwowego, reguluje napięcia mięśniowe. Jest też doskonałym środkiem niewerbalnej komunikacji głównie u osób mających problemy z werbalizacją swoich przeżyć, z wadami wymowy czy nieśmiałych. Choreoterapia może być stosowana jako oddzielna forma terapii lub jako element szerszych oddziaływań jak  muzykoterapia czy arteterapia.  Warto zainteresować się tą ciekawą formą spędzania wolnego czasu bowiem choreoterapia, tak jak już pisałam, jest adresowana nie tylko do osób z zaburzeniami, ale też zdrowych, otwartych na nowości i własny rozwój .

 

 

Powiększ tekst Zmień kontrast
Back To Top